سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

363

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

به داخل راجع بوده و مقصود از [ مشهور ] برهنه و آخته مىباشد . قوله : مقبلا على ربّ المنزل : يعنى مهاجما على ربّ المنزل . قوله : و ان لم تشهد بقصده القتل : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ بقصده ] به مقتول راجعست . قوله : لتعذّر العلم به : ضمير در [ به ] به قصد راجعست . قوله : فيكتفى بذلك : مشار اليه [ ذلك ] شهادت بيّنه به اينكه داخل با شمشير برهنه به صاحب منزل حمله نمود مىباشد . قوله : لدلالة القرائن عليه : ضمر در [ عليه ] به قصد قتل راجع است و مقصود از [ قرائن وارد شدن به منزل و كشيدن شمشير از غلاف و حمله كردن به صاحب منزل مىباشد . متن : و لو اطلع على عورة قوم و لو إلى وجه امرأة ليس بمحرم للمطلع فلهم زجره ، فإن امتنع و أصر على النظر جاز لهم رميه بما يندفع به ، فإن فعلوا فرموه بحصاة و نحوها فجني عليه كان هدرا و لو بدروه من غير زجر ضمنوه . فرع شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر كسى بر عورت جماعتى اطلّاع يافت پس ايشان مىتوانند وى را زجر و از آن كار بازدارند پس اگر از انزجار امتناع ورزيد و در نتيجه او را با سنگ و امثال آن منزجر نمودند و در نتيجه اصابت سنگها مرد پس خونش هدر مىباشد . شارح ( ره ) در دنبال [ و لو اطلّع على عورة ] مىفرماين : و لو عورت ، صورت زنى باشد كه براى مطلّع و بيننده حلال نيست .